dive 7

Do nurkowania technicznego (tech diving) można podejść na dwa sposoby:
– można uznać, że pod tym pojęciem rozumie się nurkowanie dekompresyjne
– nurkowanie techniczne można definiować, jako wymagające zmiany mieszanki w trakcie zanurzenia

Kilka słów komentarza do obu podejść

Nurkowanie dekompresyjne stawiane jest w opozycji do bezdekompresyjnego czyli rekreacyjnego. Limity bezdekompresyjne (ograniczenia w zakresie czasu i głębokości) stosowane przez nurków rekreacyjnych pozwalają na zrezygnowanie z pozostawania przez określony czas na określonej głębokości w celu zmniejszenia wysycenia tkanek azotem (dekompresja). Dzięki temu w przypadku zajścia pod wodą sytuacji awaryjnej nurek rekreacyjny może wynurzyć się z minimalnym ryzykiem negatywnych skutków dla zdrowia.

Choroba dekompresyjna

Wraz ze wzrostem głębokości i czasu pod wodą tkanki nasycają się azotem. Szybkie wynurzenie może skutkować chorobą dekompresyjną – wytrąceniem się gazu i efektem spienienia krwi, co może prowadzi do poważnych urazów a nawet śmierci. Skutki przebywania pod wodą (długo i głęboko) minimalizuje właśnie dekompresja – umożliwienie tkankom stopniowego pozbycia się azotu dzięki zapewnieniu im czasu na określonych głębokościach.

Mieszanki

Drugie podejście skupia się na innym aspekcie umożliwiającym głębsze, dłuższe i bezpieczniejsze nurkowanie – dopasowanie mieszanki do profilu nurkowego, a nawet bardziej: różnicowanie wykorzystywanych mieszanek na różnych etapach jednego nurkowania. Uwzględniając zachowania gazów i ich wpływ na organizm na różnych głębokościach opracowano rekomendacje umożliwiające przesunięcie granic bezpieczeństwa tego typu nurkowania.
Bez względu na definicję, nurkowanie techniczne wymaga gruntowego przygotowania teoretycznego i dużych umiejętności praktycznych.